apocalypse(s)

hiroşima, nagazaki, vietnam, halepçe...

kıyametin son değil de bir başlangıç olduğunu düşündüm bu gece. onu erteleyen bir şey var çünkü. şivan perwer anlatıyor ya hani, bir dağın tepesinde bir adam, aşağıya bakıyor, newroz gelmiş, ama çiçeklerin açma mevsiminde aşağıdan dumanlar, bulutlar, feryatlar yükseliyor.

hawar! hawaaaaar! hawaaaaaaaaaaaaaar!

işte o an bütün acısıyla birlikte yeni bir dünya da başlıyor. kıyamet sonrası, post-apocalypse böyle bir şey işte. tarih bitmiyor, tarih durmuyor, öyle devinip duruyor kendi dinamikleriyle.

ground zero ise bu ağıtlar oluyor.