loop

sanki sonsuz bir tekrarda gibiyim. aklıma hep aynı bildiğim ve çok iyi bildiğim müzikler, kitaplar, hikayeler, sözler, deyişler, filmler, ayetler, kehanetler, hileler, planlar, fikirler, teoriler, hatıralar ve daha bir dolu şey gelip duruyor. hep aynı ama, o kadar iyi biliyorum ki hepsini, hiçbir yeni şey katmıyor, heyecanlandırmıyor, ittirmiyor beni bir yere, bir güç vermiyor.

geleneksel yıllık kabızlık krizlerimin tam ortasındayım sanırım. motive olacak şeyi arıyorum, ya da karşıma çıkmasını bekliyorum. ancak duruyorum kendi kendime, bekliyorum. o şey hep geldi, hep gelecek, niyeyse bu kadar eminim.

ama bekleyiş, ne için olursa olsun, ıstırap vericidir. hapse girmek böyle bir his yaratırdı muhtemelen. şimdi bu hapiste bir kaçış yolu bulmam lazım. fırsat kollamam lazım.

loophole. ortaya çıkacaksın elbet.