Çarşamba, Eylül 14, 2011

fleeting glimpse

ve tabii ki günler geceye, geceler güne karıştıkça zaten bozuk olan gözlerimin en sevdiği oyunu oynamaya başlarız.

fleeting glimpse!

ama tam kafamı çeviriyorum ve kaybolmuş oluyor
üstüne koyamıyorum ki parmağımı şimdi

falan filan...
yani böyle böyle şeyler.

ve dediğim gibi, bilmiyorum, neden kendime bunları yapmakta hala ısrarcıyım.

1 müdahale söz konusu:

İrem dedi ki...

yazarken ne düşündüğünü bilmek isterdim, genel olarak yazarken ne düşündüğünü.
kelimeleri nasıl seçtiğini ve nasıl yerleştirdiğini, hani canını yakıyo musun onların ya da onlar senin canın yaktıkları için mi zihninden diline dilniden kalemine dökülüyorlar bilmek isterdim.

öyle...