berlin

berlin bir gece şehri. gündüzünü hiç bilmiyorum, görmedim. upuzun, yekpare bir geceden oluşuyormuş gibi. insanın ruhunu avutuyor, insanın ruhunu öldürüyor. bazen ince ince bir esinti oluyor burada. üzerimde ne varsa alıp götürüyor. ama yerine hiçbir şey koymuyor. korkunç bir boşluk. sonra sabah oluyor, ben uyanamıyorum, çünkü düşlediğim rüyayı bırakıp kalkamıyorum. sonra gözlerimi açmak zorunda kalıyorum, o boşluğu o lanet sabahın saatinde yarılmış halde buluyorum. gece olsun, gün bitsin diye dua ediyorum. zaman geçiyor, gün bitiyor. yekpare gece başlıyor. her anını değerlendiriyorum. bolca şarap sıkıştırıyorum her saatine. gece ağır ağır geçip gidiyor. gece dörtnala geçip gidiyor. gündüz geliyor. gündüzlere tahammül edemiyorum. gece olsun diye bekliyorum. o yarılmış boşluk tekrar kapansın diye. içi şarapla dolsun diye. her sabaha ayrı lanet ediyorum.